Βουνά του κάθε νομού

Βουνά

Περιφερειακή Ενότητα Γρεβενών

Η έκτασή της Π.Ε. είναι 2.291 τ.χλμ. Το έδαφός του είναι στο σύνολό του ορεινό και ημιορεινό (85%περίπου). Το ανάγλυφό του διαμορφώνεται από πολλές κορυφές του Βούρινου, των Καμβουνίων, των Χασίων και του Λύγκου όπου και βρίσκονται οι ψηλότερες κορυφές της Π.Ε. Η οροσειρά εκτείνεται στο δυτικό τμήμα της Π.Ε. και αποτελεί ένα αδιαπέραστο τείχος, που δυσχεραίνει την επικοινωνία με την ‘Ηπειρο.

Όρος Λύγκος

Ο Λύγκος είναι βουνό της Βόρειας Πίνδου, με μέγιστο υψόμετρο 2.177 μέτρα (κορυφή Αυγό). Βρίσκεται στη Δυτική Μακεδονία στην Περιφερειακή ενότητα Γρεβενών, κοντά στα σύνορα με την Περιφερειακή ενότητα Ιωαννίνων. Αποτελεί το φυσικό όριο μεταξύ και Μακεδονίας και Ηπείρου. Εκτός από το Αυγό (υψόμ. 2177μ.), άλλες κορυφές είναι: η Πυροστιά (υψόμ. 1967μ.) κ.α. Στα νοτια του Λύγκου σχηματίζονται οι αλπικές κοιλάδες της Βάλια Κάλντα που διαχωρίζουν το βουνό από το νοτιότερο Ζυγό ή Μαυροβούνι. Η βόρεια πλαγιά του Λύγκου αποτελεί ένα ιδιαίτερο δάσος από μαύρη πεύκη. Εκεί βρίσκονται οι πηγές του Ασπροπόταμου, παραπόταμου του Βενέτικου, ο οποίος χύνεται στον Αλιάκμονα. Ο χείμαρος Ασπροπόταμος διαχωρίζει το βουνό από τη βορειότερη Βασιλίτσα.

Σμόλικας

Ο Σμόλικας είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της Ελλάδας μετά τον Όλυμπο, με υψόμετρο 2.637 μέτρα. Καταλαμβάνει το βόρειο τμήμα της Π.Ε. Ιωαννίνων και το δυτικό της Π.Ε. Γρεβενών. Περικλείεται από τον Γράμμο στα βόρεια, την Τύμφη στα νότια και την Πίνδο στα νότια και ανατολικά. Ουσιαστικά είναι τμήμα της ευρύτερης οροσειράς της Πίνδου που καταλαμβάνει ολόκληρη την δυτική Ελλάδα. Στον Σμόλικα βρίσκονται μερικά από τα ορεινότερα χωριά της Ελλάδας, όπως η Σαμαρίνα, η Σμίξη, η Φούρκα, οι Πάδες και άλλα. Απο τον Σμόλικα πηγάζουν οι παραπόταμοι του Αλιάκμονα, Βενέτικος και Γρεβενιώτικος.

Όρος Βασιλίτσα

Η Βασιλίτσα είναι βουνό της Ηπείρου και της Μακεδονίας στα όρια των νομών Ιωαννίνων και Γρεβενών. Η κορυφή της έχει υψόμετρο 2.249 μέτρα και βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της οροσειράς της Βόρειας Πίνδου ανάμεσα στα χωριά Δίστρατο, Σμίξη και Αβδέλλα. Διαθέτει και χιονοδρομικό κέντρο με 5 πίστες και 8 αναβατήρες. Το όρος Βασιλίτσα είναι σημαντικός βιότοπος για την αρκούδα, τη βίδρα και το αγριόγιδο και έχει συνολική έκταση 1356.29 εκτάρια.

Βούρινος

Ο Βούρινος είναι βουνό της Δυτικής Μακεδονίας, μεταξύ των νομών Κοζάνης και Γρεβενών, με υψόμετρο 1.866 μέτρα. Συνδέεται στα βόρεια με το Άσκιο του οποίου μπορεί να θεωρηθεί και τμήμα, ανατολικά καταλήγει στο οροπέδιο της Κοζάνης ενώ νότια και δυτικά περιβάλλεται από τον Αλιάκμονα. Ο Βούρινος αποτελείται από δύο παράλληλα μακρόστενα όρη, τον Άνω Βούρινο στα Δυτικά και τον Κάτω Βούρινο στα Ανατολικά που χωρίζονται από την κοιλάδα του "Μεσιανού νερού". Έχει ιδιαίτερα ηφαιστειακά πετρώματα, τα οποία ήταν λόγος να αναπτυχθεί ιδιαίτερη χλωρίδα. Εντοπίζονται 15 είδη ενδημικά στην Ελλάδα και 8 ενδημικά στον κόσμο. Η ιδιαίτερη χλωρίδα του βουνού, βοήθησε στο να αναπτυχθεί γενικώς μια μεγάλη βιοποικιλότητα που εντοπίζεται κυρίως στην κοιλάδα του Μεσιανού νερού. Λόγω αυτής της βιοποικιλότητάς του, ο Βούρινος είναι ενταγμένος στο δίκτυο Natura 2000. Ιστορικά το βουνό είναι γνωστό για την εξέγερση των Δυτικομακεδόνων το 1878, ενάντια στη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου.

Καμβούνια

Τα Καμβούνια είναι βουνό της βόρειας Ελλάδας με υψόμετρο 1.615 μέτρα. Απλώνονται κατά μήκος των συνόρων των νομών Λάρισας και Κοζάνης ενώ ένα τμήμα τους εισχωρεί και στην Π.Ε. Γρεβενών. Περικλείονται στα ανατολικά από τον Όλυμπο, στα βορειανατολικά από τα Πιέρια, στα δυτικά από τα Χάσια, στα νότια από τα Αντιχάσια ενώ βόρεια καταλήγουν στην τεχνητή λίμνη του Αλιάκμονα.

Χάσια

Τα Χάσια, βουνά χαμηλά, με ομαλές από τη διάβρωση κορυφές, χωρίζουν το Π.Ε. Γρεβενών από την Π.Ε. Τρικάλων. Τα Καμβούνια κατέχουν το ΒΑ τμήμα της Π.Ε., με ψηλότερες κορυφές τις Βουνάσα (1.615 μ.), Μαυρολίθαρα (1.363 μ.), Προφήτης Ηλίας Λουτρού (1.055 μ.) Βόρεια της Δεσκάτης, Τρέτιμος (1.093 μ.) και Τσιότινα (933 μ.), νότια της Δεσκάτης.

Στο ΝΔ άκρο της Π.Ε. στα όρια με την Π.Ε. Τρικάλων υψώνεται το βουνό Μετερίζια (1.381 μ.). Στην Π.Ε. υπάρχουν λίγες πεδινές εκτάσεις.
Μία από αυτές είναι και η ψηλή λεκάνη των Γρεβενών. Περικλείεται από τα παραπάνω βουνά και είναι ανοιχτή μόνο στο Βορρά προς την επαρχία Βοϊου την Π.Ε. Κοζάνης. Άλλες μικρές πεδιάδες είναι αυτές του Καρπερού, της Δήμητρας, της Κατάκαλης, της Παλιουριάς.

Οι κορυφές Βασιλίτσα (2.249 μ.), Βούζιο (2.239 μ.), Αφτιά (2.005 μ.), Φλέγκα (2.158 μ.), Μαυροβούνι (2.050 μ.) και Μηλέα (2.160 μ.) υψώνονται στα όρια της Π.Ε. με την Π.Ε. Ιωαννίνων, ενώ οι κορυφές Κίρκουρη (1.860 μ.), Σκούρτζα (1. 799 μ.), ‘Ορλιακας (1.433 μ.), Αυγό (2.177 μ.), Πυροστιά (1.860 μ.) κ.ά. βρίσκονται ολοκληρωτικά στο έδαφος της Π.Ε. .

Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου

Η προστατευόμενη περιοχή της Βόρειας Πίνδου είναι μία από τις σημαντικότερες περιοχές σε Εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο, γιατί συνδυάζει με μοναδικό τρόπο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον.

Εκτείνεται στα όρια δύο νομών: του νομού Γρεβενών και του νομού Ιωαννίνων και περιλαμβάνει στην έκτασή της τους Εθνικούς Δρυμούς της Πίνδου (Βάλια Κάλντα) στα Γρεβενά και του Βίκου - Αώου στα Ιωάννινα, καθώς και την μεταξύ τους, πλούσια σε φυσικούς πόρους περιοχή, μέσα στην οποία αναπτύχθηκαν και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να αποτελούν πόλους έλξης και σημεία αναφοράς πολλοί παραδοσιακοί οικισμοί πλαισιωμένοι από πληθώρα θρησκευτικών και άλλων μνημείων.

pindosnationalpark logo grwebsite: http://www.pindosnationalpark.gr

end faq


 

Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς

Σε υψόμετρο 620 μέτρων, κτισμένη αμφιθεατρικά πάνω σε μία χερσόνησο που εισχωρεί στα νερά της λίμνης Ορεστιάδας, και περιτριγυρισμένη από τους επιβλητικούς ορεινούς όγκους του Γράμμου και Βιτσίου, απλώνεται η πόλη της Καστοριάς. Η Π.Ε. Καστοριάς βρίσκεται στο δυτικό άκρο της Μακεδονίας, συνορεύει με τις Π.Ε. Φλώρινας, Γρεβενών, Κοζάνης και Ιωαννίνων, και από δυτικά με την Αλβανία.

Γράμμος

grammos1Ο Γράμμος είναι το τέταρτο υψηλότερο βουνό της Ελλάδας μετά τον Όλυμπο, τον Σμόλικα και τον Βόρα, με την υψηλότερη κορυφή του να φτάνει σε υψόμετρο 2.520 μέτρα. Άλλες υψηλές κορυφές του Γράμμου είναι το Περήφανο (2444 μ.), το Διάσελο (2393 μ.), η Επάνω Αρρένα (2192 μ.), η Κάτω Αρρένα (2075 μ.), η Μαύρη Πέτρα (2169 μ.) και ο Μπανταρός (2036 μ.). Ο όγκος του βρίσκεται στα ελληνοαλβανικά σύνορα και καταλαμβάνει το βορειοανατολικό τμήμα της Π.Ε. Ιωαννίνων, το νοτιοδυτικό της Π.Ε. Καστοριάς και ένα τμήμα της νοτιοανατολικής Αλβανίας . Στα ανατολικά του από την ελληνική πλευρά περικλείεται από τον Σμόλικα και το Βόιον. Ουσιαστικά είναι τμήμα της ευρύτερης οροσειράς της Πίνδου που καταλαμβάνει ολόκληρη την δυτική Ελλάδα. Είναι σκεπασμένος από πυκνά δάση και από αυτόν ξεκινούν πολλά υδάτινα ρεύματα. Ιστορικά, στον Γράμμο εκτυλίχθηκε κατά το 1948-1949 η τελική και σκληρότερη φάση του Εμφυλίου Πολέμου, που οδήγησε στην οριστική ήττα του Δημοκρατικού Στρατού από τον Εθνικό Στρατό.

O ορεινός όγκος του Γράμμου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα εντυπωσιακό σύνολο διαφορετικών γεωμετρικών σχηματισμών, φυσικών τοπίων και έλλειψης της ανθρώπινης παρέμβασης. Βουνό ασύγκριτης ομορφιάς που παραμένει ανεξερεύνητο στο μεγαλύτερο κομμάτιgrammos2 του. Στις κορυφές του συναντάμε εκτεταμένα λιβάδια, αλπικούς ποταμούς, λίμνες και παρθένα δάση από οξιά, δρυ, καστανιά, πλάτανο και πεύκο. Ο Γράμμος έχει ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000.

Τα ρέματα που υπάρχουν στο βουνό και στις δυτικές νότιες και ανατολικές πλευρές του ρέουν στο Σαραντάπορο, ενώ τα βορινά στον Αλιάκμονα. Το κλίμα της περιοχής είναι ορεινό. Το χιόνι καλύπτει το έδαφος από επτά έως εννέα μήνες το χρόνο. Οι καλοκαιρινοί μήνες είναι δροσεροί και πολλές οι βροχές που σημειώνονται κατά τη διάρκεια του Φθινοπώρου.

grammos3

 

 

Οι εναλλαγές του τοπίου είναι μοναδικές. Αλπικά λιβάδια διαδέχονται σκιώδη δάση όπως το δάσος της Μπαρούγκας, ανακυρηγμένο σε Μνημείο της Φύσης. Ένα ακόμα μικρό θαύμα είναι η λίμνη Μουτσάλια στις Αρρένες, σε υψόμετρο 1.740 και η Γκιστόβα ή Δρακολίμνη (2.400 μέτρα) .

 

 

 



Όρος Βόιο

 025 PentalofosΤο όρος Βόιο είναι βουνό της Δυτικής Μακεδονίας και καταλαμβάνει το νότιο τμήμα της Π.Ε. Καστοριάς: γι' αυτό το λόγο, συχνά θεωρείται εσφαλμένα προέκταση του Γράμμου. Το ύψος του είναι 1.802 μέτρα, το μήκος του 45 χιλιόμετρα και στο μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται από δάση (δασοκάλυψη 80%). Στο Βόιο βρίσκονται οι κύριες πηγές του ποταμού Αλιάκμονα. Το βουνό έχει δάση με βελανιδιές, οξιές και καστανιές. Οι δυτικές πλαγιές είναι ιδιαίτερα απόκρημνες, ενώ οι ανατολικές περισσότερο ομαλές. Στο Βόιο έχουν ανευρεθεί κοιτάσματα χρωμίτη.

Στο όρος Βόιο ανήκει και ο ιδιαίτερος ορεινός όγκος Όντρια. Τα Όντρια βρίσκονται μεταξύ των νομών Καστοριάς και Κοζάνης.

Βίτσι (ή Βέρνο)

Ένας από τους πιο ενδιαφέροντες προορισμούς στην Καστοριά, μοναδική εμπειρία για τον επισκέπτη. Άγρια ομορφιά, με σπάνια χλωρίδα και πανίδα, δημιουργούν ένα σημαντικό βιότοπο που προστατεύεται σε εθνικό επίπεδο.
Το βουνό αποτελεί το φυσικό σύνορο μεταξύ Καστοριάς και Κοζάνης και η ψηλότερη κορυφή του φτάνει τα 2.126 μέτρα. Είναι κατάφυτο από δάση όπου κυριαρχούν οι δρύες και οι οξιές, ενώ έχουν παρατηρηθεί περισσότερες από σαράντα σημαντικές φυτικές ομάδες. Ιδιαίτερα viciπλούσια είναι και η πανίδα του. Η απειλούμενη με εξαφάνιση καφέ αρκούδα έχει βρει εκεί το καταφύγιό της. Μαζί της ο λύκος , το ζαρκάδι και το αγριογούρουνο.
Σε μια υπέροχη τοποθεσία πάνω στο βουνό λειτουργεί και χιονοδρομικό κέντρο, γνωστό στους λάτρεις του σκι για τις πανέμορφες διαδρομές μέσα στα δάση και τη μαγευτική θέα στη λίμνη Βεγορίτιδα, τη λίμνη Πετρών, τη λίμνη Καστοριάς και τη μικρή και μεγάλη Πρέσπα.
Το χιονοδρομικό κέντρο βρίσκεται σε υψόμετρο 1.800 μέτρων κοντά στο χωριό Πολυκέρασος, έχει τρεις πίστες με κοινή αφετηρία, που απευθύνονται σε αρχάριους και έμπειρους σκιέρ, καθώς και πίστα για snowboard.

Κορφές: Βίτσι υψ. 2128 μ. η ψηλότερη, Βίγλα υψ. 1680 μ., Γκλάβα υψ. 1858 μ., Γκλάβατα υψ. 1882 μ., Γκολίνα υψ. 1862 μ., Μαύρο Δάσος υψ. 1781 μ., Τσούκα υψ.1679μ., Γοναράς υψ. 1656 μ., Κουκουλθούρια υψ. 1694 μ., Βερμπίτσα υψ. 1680 μ., Πλατύ υψ. 1759 μ., 'Οντρεσι υψ. 1663 μ. και άλλες πολλές.

Όντρια

Τα Όντρια είναι ένας ορεινός όγκος του όρους Βοΐου που βρίσκεται στο σύνορο των νομών Κοζάνης και Καστοριάς. Χωρίζονται σε Mεγάλα ontriaΌντρια (1.589 μ.) και Mικρά Όντρια (1.530 μ.). Πρόκειται για δύο μεγάλα υψιπέδια τα όρια των οποίων είναι σαφή καθώς περιβάλλονται από εντυπωσιακούς κάθετους βράχους ("ζωνάρια" για τους ντόπιους). Τα Όντρια θεωρούνται ένα μέρος πέρα για πέρα ιδιαίτερο μίας που είναι γεμάτα από δολίνες και σκεπάζονται σε ένα αρκετά μεγάλο τμήμα τους από πυκνά δάση βελανιδιάς και οξιάς. Πρόκειται για έναν από τους πιο παρθένους ορεινούς όγκους της περιοχής μιας που η ανθρώπινη παρεμβάση τόσο στα Μικρά όσο και στα Μεγάλα Όντρια είναι μηδαμινή. Η πρόσβαση στα Όντρια δεν είναι τόσο εύκολη για άτομα χωρίς εξοικείωση με τις ορεινές διαδρομές λόγω της απότομης κλίσης του εδάφους μέχρι και τα "ζωνάρια" αλλά και της έλλειψης σηματοδοτημένων μονοπατιών.

Άσκιο

Το Άσκιο ή Σινιάτσικο είναι βουνό της Δυτικής Μακεδονίας, με ψηλότερη κορυφή 2.111μ (αποκαλείται Σημείο κατά τον πληθυσμό της περιοχής ) η οποία βρίσκεται στο μεσαίο τμήμα του. Είναι νότια συνέχεια του Βέρνου (Βιτσίου) και μεσαίος κρίκος της ορεινής αλυσίδας, που σχηματίζει με το Βίτσι προς βόρεια και τον Βούρινο προς νότο, αρχίζει από τα στενά της Κλεισούρας στην περιοχή που ενώνονται τα σύνορα των νομών Φλωρίνης – Καστοριάς – Κοζάνης, προχωρεί με νότια νοτιοανατολική κατεύθυνση στην Π.Ε. Κοζάνης και απολήγει νότια της Σιάτιστας, στη διάβαση που περνά ο δρόμος που συνδέει την Κοζάνη με τα Γρεβενά και αρχίζει ο Βούρινος. Το μήκος του είναι περίπου 33 χλμ.

Τα πετρώματα του είναι κυρίως κρυσταλλικά, δεν έχει σημαντικά υδάτινα ρεύματα, τα περισσότερα από αυτά καταλήγουν νότια του Ασκίου στον Αλιάκμονα, εκτός από μερικά που καταλήγουν στην λίμνη Βεγορίτιδα μέσω του ποταμού Σουλού που διαρρέει τον Εορδαϊκό κάμπο και περιφερειακά την Πτολεμαΐδα.

Η Δυτική Βορειοδυτική πλευρά καλύπτεται με δάση καθώς και η Ανατολική βορειοανατολική , αντίθετα στα νότια το Άσκιο είναι Βραχώδες. Από βορά προς νότο υπάρχουν οι εξής οικισμοί: Βλάστη, Νάματα, Σισάνι, Δρυόβουνο, Πελεκάνος, Εράτυρα, Γαλατινή, Καλονέρι, Μικρόκαστρο και Σιάτιστα, ενώ ανατολικά βρίσκονται οι Φούφας, Μηλοχώρι, Αναρράχη, Κρυόβρυση, Άρδασσα, Ασβεστόπετρα, Λιβερά, Σιδεράς, Λυγερή, Καλαμιά, Αλωνάκια, Σκήτη προς Νοτιοανατολικά.

end faq


 

 Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης

Η Π.Ε. Κοζάνης βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της Δυτικής Μακεδονίας. Είναι μια από τις ακριτικές περιοχές στη Βόρεια Ελλάδα.Ορεινές και ημιορεινές εκτάσεις καλύπτουν το 74 % της έκτασης της Π.Ε. . Αν και η φύση έχει οχυρώσει μορφολογικά την περιοχή με μεγάλες οροσειρές, ωστόσο φρόντισε να την προικίσει αντισταθμιστικά με σημαντικούς πόρους.

Πιέρια 'Ορη

Τα Πιέρια όρη είναι ορεινός όγκος βορειοδυτικά του Ολύμπου. Η έκτασή τους μοιράζεται ανάμεσα στις Π.Ε. Ημαθίας, Πιερίας και Κοζάνης. Τα Πιέρια είναι ένα εκτεταμένο βουνό, εξαιρετικά δασωμένο και με χαρακτήρα. Δεν εντυπωσιάζει με το ύψος του αλλά με τις όμορφες και μακριές διαδρομές του και με την ηρεμία του τοπίου. Δέχεται πολλά χιόνια το χειμώνα και στις αρχές της άνοιξης. Η ψηλότερη κορυφή είναι το Φλάμπουρο (2.193 μ.). Άλλες λιγότερο ψηλές κορυφές είναι: η Τούρλα (2.104), η Αβδέλλα (2.049 μ.), ο Αρβανίτης (2.023), η Πλάκα (1.938 μ.), το Χτένι (1.791 μ.) και οι Πέντε Πύργοι (1.710 μ.).Τα Πιέρια είναι βουνό με πολλά καταφύγια τα οποία καλύπτουν όλες τις πλευρές. Στη Θέση Μπάρα σε υψ. 1945 μ. κοντά στην κορφή είναι το καταφύγιο του Σ.Ε.Ο. Κοζάνης και στη θέση Γιούρτια το καταφύγιο του Ορειβατικού Βελβενδού.

Βέρμιο

Το Βέρμιο είναι οροσειρά της Μακεδονίας. Παλαιότερα ονομαζόταν και Δόξα. Καταλαμβάνει τμήμα της Π.Ε. Ημαθίας, της Π.Ε. Κοζάνης και της Π.Ε. Πέλλας. Αυτές που βρίσκονται στην Π.Ε. Κοζάνης είναι οι Αγκάθι υψ.1650μ., Λυκοράχη υψ.1338μ., Τσεκούρι υψ.1610μ., Φλάμπουρο υψ.1512μ., Πιλάλοφος υψ.1749μ., Κριαρόπετρα υψ.1336μ., Χάλκη υψ.1673μ., Γυμνή υψ.1769μ., Στουρνάρι υψ.1637 μ., Στέρνα υψ.1676μ., Τρίκορφο υψ.1577μ., Γκιώνα υψ.1759μ., Πεντάκορφο υψ.1715μ., Σιαπκάρα υψ.1620μ., Μπουρίκα υψ.1613μ., Ζυγάνα υψ.1453μ., Σαμπανίτσα υψ.1577 μ., Κορώνα υψ.1361μ., Κόκκινη Μαγούλα υψ. 1485μ. και άλλες. Οι ψηλότερες κορφές βρίσκονται στην Π.Ε. Ημαθίας.

Τίταρος

Βουνό το οποίο αποτελεί συνέχεια των Πιερίων στα σύνορα των Νομών Κοζάνης και Λάρισας. Κορφές: Μικρό Φλάμπουρο υψ. 1838 μ. υψηλότερη, Πύργος υψ. 1689 μ., Ανώνυμη υψ. 1690 μ. και άλλες. Ανάβαση γίνεται από το χωριά Καστανιά Σερβίων.

Μουρίκι

BlastiΒουνό κατάφυτο στα σύνορα της Π.Ε. Κοζάνης ανάμεσα στο Σινιάτσικο και το Βίτσι. Κορφές: Μορίκι υψ. 1703 μ. η ψηλότερη, Πέτρα Μάρκου υψ. 1655 μ., Ακόνια υψ. 1468 μ., Κάστρο Ζώτα υψ. 1413 μ., Ανώνυμη υψ. 1599 μ., Γκούφα υψ. 1285 μ., Ανώνυμη υψ. 1534 μ. και αλλές.
Κάτω από την κορφή, στο ανατολικό μέρος, υπάρχει ορεινός ξενώνας του συλλόγου Βλατσιωτών, ο οποίος όμως δεν λειτουργεί, ενώ οι αναβάσεις μπορούν να γίνουν από την Βλάστη και την Κλεισούρα.

 Όρος Βόιο

Στα θεμέλια της Πίνδου, ανάμεσα στους γίγαντες του Γράμμου, του Σμόλικα και της Βασιλίτσας βρίσκεται το Βόϊο. Ένα βουνό αλλιώτικο από τα άλλα, ένα βουνό τόσο ιδιαίτερο όσο και το πανάρχαιο όνομά του. Από εδώ ξεκινούν οι ψηλές οροσειρές, τα περήφανα πέτρινα χωριά και ο μεγαλύτερος ποταμός της Ελλάδας, ο Αλιάκμονας. Οτιδήποτε απαντάται στους θαυμαστούς βουνίσιους κόσμους περικλείεται στο Βόϊο. Απάτητες κορφές, καταρράκτες, φαράγγια, απόκρημνοι βράχοι, ατέλειωτα μυστηριακά δάση γεμάτα ζωή, θρύλους και κτίσματα της παλιάς εποχής, πολύστροφοι ποταμοί και απότομα ρέματα, πέτρινα γεφύρια, κρυμμένα μονοπάτια και οικισμοί σκαρφαλωμένοι στις βουνοπλαγιές χαρακτηρίζουν τον ιδιόμορφο αυτό τόπο.

Από τα δυτικά του Βοΐου ξεκινάει άλλος ένας ιστορικός ποταμός, ο Σαραντάπορος ο Πρασινονέρης, ο οποίος διασχίζοντας την Ήπειρο, ενώνεται με τον Αώο. Το Βόϊο τέμνει με τέτοιο τρόπο τη Δυτικομακεδονική γη ώστε τα νερά της ανατολικής του πλευράς να καταλήγουν στο Αιγαίο Πέλαγος, ενώ αυτά της δυτικής στο Ιόνιο.

Πρόκειται για ένα από τα πιο δασωμένα και πυκνοκατοικημένα βουνά της Ελλάδας. Στα πλούσια οικοσυστήματά του, που περιλαμβάνουν πολλά μικτά δάση, κυριαρχεί η βελανιδιά, η καστανιά, η οξιά, το πεύκο, το έλατο, ενώ υπάρχουν επίσης και ρόμπολα. Η χαμηλή βλάστηση του βουνού διαθέτει πλούσιο τσάι, σαλέπι, πρασσάκο και πολλές τριανταφυλλιέςΤο Βόϊο αποτελεί βιότοπο κάθε είδος άγριας πανίδας που μπορεί να συναντήσει κανείς στη Βόρεια Ελλάδα, όπως ελάφια, ζαρκάδια, λύκους, αγριόχοιρους, αρκούδες, αετούς, γεράκια, μπούφους, σκίουρους, αλεπούδες, αγριόγατες, αλλά και ψάρια.

Τα χωριά του Βοΐου, τα λεγόμενα Καστανοχώρια ή Μαστοροχώρια σχηματίζουν ένα ξεχωριστό σύνολο με μοναδική φύση, παράδοση και αρχιτεκτονική.

Το κύριο χαρακτηριστικό της περιοχής του Άνω Βοΐου επικεντρώνεται στο γεγονός ότι αποτελεί μια καταπράσινη ημιορεινή περιοχή που σε συνδυασμό με το υγιεινό εύκρατο κλίμα προσφέρεται στους φυσιολάτρες και σε όσους θέλουν να περιδιαβούν όμορφους μικρούς οικισμούς.

end faq


 

Περιφερειακή Ενότητα Φλώρινας

Κατά το μεγαλύτερο μέρος του είναι ορεινη η Π.Ε. και χαρακτηρίζεται από την επιβλητική παρουσία των επτά βουνών. Ο Βαρνούντας, βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της Π.Ε. . Ο Βέρνος, βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Π.Ε. στα σύνορα με την Π.Ε. Καστοριάς και αποτελεί τη νοτιοανατολική συνέχεια του βουνού Βαρνούντα. Τα δυο βουνά χωρίζονται από τη διάβαση του Πισοδερίου. Στο Βέρνο υπάρχουν πολλά τρεχούμενα νερά, καθώς και πολλές οξιές και βελανιδιές. Το Τρικλάριο, βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της Π.Ε. στα σύνορα με την Αλβανία και δίπλα στη Μικρή Πρέσπα. Είναι ο νοτιοδυτικός κλάδος του βουνού Βαρνούντα. Ο Βόρας, με υψόμετρο 2.524, βρίσκεται στο υψηλότερο τμήμα της Π.Ε.  και είναι το τρίτο ψηλότερο βουνό της Ελλάδας. Το Μπούτσι, βρίσκεται στη νοτιοδυτική άκρη της Π.Ε. , στα σύνορα με την Π.Ε. Καστοριάς. Είναι η νότια συνέχεια του βουνού Τρικλαρίου. Η ορεινή διάβαση της Κρυσταλλοπηγής είναι αυτή που χωρίζει τα δύο βουνά. Το Τσουτσούλι βρίσκεται δίπλα στη Μικρή Πρέσπα στα σύνορα με την Αλβανία. Τέλος, ο Ντέβας βρίσκεται μεταξύ της Μεγάλης και της Μικρής Πρέσπας και έχει υψόμετρο 1.373 μέτρα.

Βόρας (Καϊμάκτσαλαν)

Ο Βόρας (Καϊμακτσαλάν) είναι το τρίτο ψηλότερο βουνό της Ελλάδας, μετά τον Όλυμπο και το Σμόλικα, με την κορυφή του να φθάνει τα 2524 μέτρα. Αποτελεί το φυσικό σύνορο των νομών Φλώρινας και Πέλλας, ενώ οι χαμηλές νοτιοδυτικές του πλαγιές, όπως έχει αναφερθεί, διαχωρίζουν τη λεκάνη της Φλώρινας από αυτή του Αμυνταίου. Αν και η πρώτη εικόνα του βουνού από την μεριά της Φλώρινας δείχνει ένα ξερό και άγονο όγκο, αντίθετα, το σύνολο του βουνού παρουσιάζει πάρα πολύ μεγάλη και μοναδική ποικιλία οικοτόπων, με εκτεταμένες περιοχές από συνεχόμενα δάση με μεγάλη ποικιλία δένδρων (βελανιδιές, οξιές, καστανιές, έλατα, πεύκα), βαθιές κοιλάδες, χαράδρες και βοσκότοπους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την παρουσία πάρα πολλών σημαντικών ειδών, τόσο χλωρίδας, με πάνω από 150 ομάδες φυτών, όσο και πανίδας. Χαρακτηριστικό της περιοχής είναι τα απομεινάρια δάσους του πεύκου Pinuspeuce, όπως και της βελανιδιάς Quercustrojana. Η βελανιδιά αυτή, μάλιστα, βρίσκεται κυρίως στις δυτικές πλαγιές της Π.Ε. Φλώρινας, όπου σχηματίζει πιο εκτεταμένα δάση. Σημαντικοί αντιπρόσωποι της πανίδας υπάρχουν αρκετοί, υπάρχουν όμως είδη που δεν απαντώνται στους άλλους δύο ορεινούς όγκους της Π.Ε. , όπως η χερσαία χελώνα Testudo graeca από τα ερπετά και αρκετά είδη πουλιών από τα τουλάχιστον130 που έχουν παρατηρηθεί, όπως ο Βασιλαετός (Aquila heliaca), o Γυπαετός (Gypaetusbarbatus) και ο Χιονόστρουθος (Montifringillanivalis). Ιδιαίτερη σημασία έχει η περιοχή για τα αρπακτικά, καθώς έχουν παρατηρηθεί 23 είδη από τα οποία 13 φωλιάζουν, αλλά και για τους δρυοκολάπτες που αντιπροσωπεύονται εδώ με 9 είδη.

Βαρνούντας

Βρίσκεται στα Β.Δ. της Φλώρινας στα σύνορα με την πρώην Γιουγκοσλαβία και αποτελεί τη συνέχεια του μεγάλου ορεινού συγκροτήματος Περιστέρι που είναι στο έδαφος της πρώην Γιουγκοσλαβίας, όπου και η ψηλότερη κορφή με υψ. 2610 μ. και στη χώρα μας έχει και την ονομασία Περιστέρι. Συνέχεια της ίδιας οροσειράς είναι το Βίτσι το οποίο χωρίζεται από το Βαρνούντα με τον αυχένα της Βίγλας Πισοδερίου, το Μορίκι που χωρίζεται από το Βίτσι στη διάβαση της Κλεισούρας, το Σινιάτσικο που χωρίζεται από το Μορίκι με τη διάβαση της Βλάστης, η Βέλλα που χωρίζεται από το Σινιάτσικο στον αυχένα Γαλατινής και ο Βούρινος που χωρίζεται στη διάβαση της Μπάρας. Άλλες ψηλές κορυφές του βουνού είναι η Μπελαβόδα (2.179 μ.), το Κίρκο (2.155 μ.), η Κότσυφα ή Ποτίστρες (2.065μ.) και άλλες. Γενικά επικρατεί σύγχυση γύρω από τις ονομασίες και τα ακριβή υψόμετρα των κορυφών στους διάφορους χάρτες αλλά και σε ορειβατικούς κύκλους.
Στο ελληνικό έδαφος η ψηλότερη κορφή είναι η Γκάρβανη ή Κάρβα υψ.2334 μ., πάνω στα σύνορα, Τσούτσε υψ. 2124 μ., Κάρτσα Τούμπα υψ.2177 μ., Πινερίτσα υψ.2110 μ., Ελατιά υψ.2130μ., Μοτσάρα υψ. 2066 μ., Πλάκα υψ.1818 μ. και άλλες πολλές. Αναβάσεις μπορούν να γίνουν από τη Βίγλα Πισοδερίου κυρίως όπου και καταφύγιο - χιονοδρομικά κέντρο και από τα χωριά Άγιος Γερμανός, Πισοδέρι, Κρατερό

Τρικλάριο Όρος

Το Τρικλάριο είναι βουνό της δυτικής Μακεδονίας με μέγιστο υψόμετρο 1.776 μέτρα και μήκος γύρω στα 30 χλμ. Βρίσκεται στην Π.Ε. Φλώρινας στο βορειοδυτικό τμήμα του, στα σύνορα με την Αλβανία. Ένα μεγάλο μέρος τους συνεχίζεται και πέρα από τα ελληνικά σύνορα προς την πλευρά της Αλβανίας. Το Τρικλάριο συνδέεται στα βόρεια με τον Βαρνούντα και ο ποταμός Λαδοπόταμος το χωρίζει από το Βέρνο στα ανατολικά, ενώ στους πρόποδές του βρίσκεται η μικρή Πρέσπα. Η κύρια κορυφή του είναι γνωστή με το όνομα Μπάρμπα, με άλλες κορυφές το Καρακόλι (1689 μ.), το Όρλοβο (1715 μ.) και τη Μαύρη Ράχη (1394 μ.). Στις πλαγιές του βουνού βρίσκονται διάσπαρτα χωριά και μικρότεροι οικισμοί.

Επίσης, η Π.Ε. περικλύει και το Βίτσι που έχει προαναφερθεί.

end faq